9η Οκτωβρίου 2003. Αποφράδα μέρα για το συνδικαλιστικό μας κίνημα. Το «κράτος» φρόντισε να δείξει την «πυγμή» του και να προσπαθήσει να καταστείλει με υπέρμετρη βία την ειρηνική εκδήλωση διαμαρτυρίας μας στο Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας, ενώ διεκδικούσαμε την κατοχύρωση του επαγγέλματός μας, ως επικίνδυνου και ανθυγιεινού.

Αλήθεια, τι ειρωνεία, όταν τα Σώματα Ασφαλείας θεωρούνται κατασταλτικοί μηχανισμοί, να έρχεται το ίδιο το «κράτος» και να θυματοποιεί τα εντεταλμένα «όργανά» του...

Παρότι παρήλθαν 12 συναπτά έτη, βρισκόμαστε όχι στο σημείο μηδέν, αλλά υπό του μηδενός. Σε όλα τα επίπεδα, οικονομικά, θεσμικά, εργασιακά, ασφαλιστικά και συνταξιοδοτικά.

Κύριε Υπουργέ,

Κατά την πρόσφατη συνάντησή μας, ένα από τα κύρια θέματα που σας θέσαμε και το οποίο κατ’ εμάς χρήζει άμεσης επίλυσης, είναι αυτό της προαγωγής των Ανθυπαστυνόμων στο βαθμό του Υπαστυνόμου Β’. Το θέμα απασχολεί ένα σημαντικό αριθμό συναδέλφων μας που ανήκουν στην κατηγορία αυτή και αποτελούν τη βάση της ιεραρχικής πυραμίδας των Αξιωματικών του Σώματος.

Με έκπληξη πληροφορηθήκαμε ότι αφέθηκε ελεύθερος με περιοριστικούς όρους ο δράστης της απόπειρας δολοφονίας αστυνομικών, ο οποίος παραπέμφθηκε με κακουργηματικές κατηγορίες διότι εκτόξευε μολότοφ, κατά τη διάρκεια αστυνομικής επιχείρησης στα Εξάρχεια, την περασμένη εβδομάδα, με αποτέλεσμα το βαρύτατο τραυματισμό συναδέλφου μας.

Κύριε Υπουργέ,

Η Ειδική Κατασταλτική Αντιτρομοκρατική Μονάδα (Ε.Κ.Α.Μ.) είναι, ως γνωστόν, το επίλεκτο τμήμα των Ειδικών δυνάμεων της Ελληνικής Αστυνομίας, το οποίο έχει συγκροτηθεί για τη διεξαγωγή εξαιρετικά δύσκολων και απαιτητικών επιχειρήσεων και για την αντιμετώπιση καταστάσεων υψηλού κινδύνου (τρομοκρατικές ενέργειες, συλλήψεις βαριά οπλισμένων κακοποιών, αεροπειρατείες, απαγωγές ομήρων, κλπ).

Κατά την πολυετή της δε επιχειρησιακή δράση υπό τας διαταγάς του εκάστοτε αρχηγού της Ελληνικής Αστυνομίας, έχει εγγράψει αξιοσημείωτες επιτυχίες, κερδίζοντας τον θαυμασμό και την εμπιστοσύνη τόσο της διοίκησης και του ανθρώπινου δυναμικού της Ελληνικής Αστυνομίας, όσο και της ελληνικής κοινωνίας που δεν είναι λίγες οι φορές που παρακολούθησε με κομμένη την ανάσα, τις, καθοριστικής σημασίας, επεμβάσεις της.