Ημερολόγιο

Δεκέμβριος.2017
14
Πέμπτη
22:34
BuaXua Calendar

Επισκέπτες

Σήμερα 64

Εβδομάδα 318

Μήνας 1266

Σύνολο 228144

Το περιοδικό μας...

Για ποιους θέλουμε τους Αστυνομικούς;

 

«Διαφορετικά, ας τους καταργήσουμε»

Oι εικόνες που έκαναν το γύρο του κόσμου με τους απεργούς - οδοκαθαριστές να λούζουν με σκουπίδια τους αστυνομικούς που τους εμπόδιζαν να εισβάλουν στο κτίριο του υπουργείου Απασχόλησης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης θέτει επί τάπητος ένα καυτό θέμα. Θέλουμε ή δεν θέλουμε αστυνομικούς; Χρειάζονται σε ένα κράτος, σε μια ευνοούμενη πολιτεία, ναι ή όχι; Θα αφεθεί στους πολίτες να εφαρμόζουν οι ίδιοι, όπως νομίζουν και όποτε θέλουν, τους νομούς;

Θέλουμε αστυνομικούς να μας φυλάνε, να μας προστατεύουν από τους κακούς, να τρέχουν όποτε τους έχουμε ανάγκη, και όποτε μας εμποδίζουν να κάνουμε το δικό μας, είτε στο γήπεδο είτε σε διαμαρτυρίες και διαδηλώσεις στους δρόμους, να τους στήνουνε στον τοίχο; Ας επιλέξουμε.... Ή το ένα ή το άλλο....

Αν χρειάζονται, οι αστυνομικοί έχουν υποχρέωση να εκτελούν τις εντολές της ηγεσίας τους, σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις. Και οφείλουν οι πολίτες να υπακούουν και να πειθαρχούν.

Και να μην ξεχνούν σε καμία στιγμή ότι και οι αστυνομικοί είναι εργαζόμενοι. Είναι δικά μας παιδιά, που και αυτοί εργάζονται για τον επιούσιο και αναγκάζονται να κάνουν τον χωροφύλακα γιατί δεν βρίσκουν μιαν άλλη, καλύτερη δουλειά, γιατί δεν νομίζουμε να φαντάζεται κανείς ότι όταν πήγαιναν στο γυμνάσιο και στο λύκειο, η...φιλοδοξία χους ήταν να γίνουν ...πιστολέρο, να ...δέρνουν επί 8 ώρες, να φυλάνε σκοπιά και να αποτελούν ζωντανό στόχο και κάθε στιγμή να κινδυνεύουν να «φάνε» καρά σφαίρα και να πάνε στον άλλο κόσμο και να ακούνε και ένα σωρό βρισιές-Λεν είναι εχθροί, όργανα μιας αντίπαλης χώρας που θέλει να καταλάβει το κράτος.

Τη δουλειά τους κάνουν. Όπως και ο κάθε εργαζόμενος στον χώρο του.
Η κριτική και οι σκληροί χαρακτηρισμοί είναι εύκολοι. Μόνο που κάποια στιγμή θα πρέπει να βάλουν τον εαυτό τους στη θέση του αστυνομικού. Και να δώσουν απάντηση τι θα έκαναν αυτοί αν βρίσκονταν στη θέση των αστυνομικών που προστάτευαν την είσοδο του υπουργείου και είχαν απέναντι χους απεργούς να τους πετάνε σακούλες με ότι βρώμικο είχαν μέσα.... Θα τους έλεγαν ευχαριστώ, πετάξτε και άλλα...; Εργαζόμενες ήταν και οι δύο πλευρές που αντιπαρατέθηκαν. Ο καθένας υπερασπιζόταν το ψωμί του. Άραγε πόσοι το συνειδητοποίησαν;

Σεβαστή η απεργία, δικαίωμα που απέκτησαν οι εργαζόμενοι με αγώνες και αίμα. Όμως σε κάθε διεκδίκηση υπάρχουν και όρια. Διαφορετικά πάμε σε ζούγκλα. Εκτός κι αν μας λείπει. Οπότε δεν υπάρχει λόγος να συζητάμε. Εμείς, πάντως, βάλαμε το θέμα. Από κει και πέρα ο καθένας μας ας κάνει τις δικές του σκέψεις...

ΥΓ.: Παντού βέβαια υπάρχουν οι εξαιρέσεις. Κάποιοι, που με τη δύναμη που δίνει η στολή γίνονται δυνάστες, γκαουλάιτερ. Χτυπούν κι όποιον πάρει ο χάρος Νοιώθουν ηδονή όταν βρίσκονται απέναντι στον πολίτη. Αισθάνονται οι ίδιοι εξουσία. Και αμαυρώνουν τον χώρο τους, για αυτό και πρέπει να απομονώνονται. Ο προβληματισμός που αναπτύσσουμε δεν έχει βέβαια καμία σχέση με αυτούς που κάνουν τους νταήδες....

Πηγή Δημοσίευσης Άρθρου :

Περιοδικό «Αξιωματική Αστυνομία» σελ. 19
Τεύχος 17ο
Μάρτιος 2008
Αναδημοσίευση από την εφημερίδα «ΠΑΡΟΝ»

Εύρεση

Τα βιβλία μας...

Οι εφημερίδες σήμερα...