Ημερολόγιο

Ιούλιος.2019
21
Κυριακή
02:11
BuaXua Calendar

Επισκέπτες

Σήμερα 7

Εβδομάδα 632

Μήνας 2694

Σύνολο 291019

Το περιοδικό μας...

Άναψε ένα κερί - Του κ. Αθανάσιου ΠΑΠΑΜΑΡΓΑΡΙΤΗ

 

Ποια είναι η προοπτική του συνδικαλιστικού μας κινήματος σήμερα;Στην αναγκαιότητα της υιοθέτησης σύγχρονων μορφών συνδικαλιστικής δράσης, με νέες ιδέες, ριζοσπαστικές και αποδοτικές, αναφέρθηκε στην ομιλία του ο οργανωτικός γραμματέας Αστυνόμος Α' Αθανάσιος Παπαμαργαρίτης.

«Για να πετύχουμε τους στόχους μας απαιτείται διαρκής αγώνας, άμυνα και επίθεση, λεπτοί χειρισμοί, διεκδίκηση και υποχώρηση, τακτικοί ελιγμοί και στρατηγική. Τα χρόνια που πέρασαν ο συνδικαλισμός στην αστυνομία είχε επιτυχίες και αποτυχίες, αλλά κοινή πεποίθηση όλων των ένστολων συναδέλφων είναι ότι πέτυχε τα μέγιστα, δηλαδή συνέβαλλε ουσιαστικά στην επίλυση χρονιζόντων προβλημάτων και αιτημάτων.

Σήμερα, δώδεκα χρόνια νόμιμης αναγνώρισης του συνδικαλιστικού δικαιώματος στην Αστυνομία, βρισκόμαστε στη δυσάρεστη θέση να αναφερθούμε και να τονίσουμε την αδιαφορία της πολιτείας, καθώς δεν επέδειξε το ανάλογο ενδιαφέρον για τα προβλήματα μας και δεν έδωσε τις αρμόζουσες λύσεις που απαιτούνται για τη βελτίωση της οικονομικής θέσης των συναδέλφων.

Με αποδοχές που δεν ικανοποιούν καν ένα αξιοπρεπές επίπεδο διαβίωσης, άλλα αντίθετα δημιουργούν έντονο βιοποριστικό πρόβλημα, οι συνάδελφοι καλούνται να αντιμετωπίσουν το σύγχρονο έγκλημα και να θυσιάσουν τη ζωή τους για την προστασία του Έλληνα πολίτη.

Η μέχρι τώρα αντιμετώπιση του κάθε οικονομικού αιτήματος μας ήταν πρόσκαιρη χωρίς διάρκεια χρόνου, με την τακτική χορήγησης επιδομάτων ή ειδικών αποζημιώσεων και το ύψος αυτών να ανέρχεται πάντοτε σε ευτελιστικά χρηματικά ποσά. Λόγω αυτής της αντιμετώπισης μας αναγκάζουν να προβαίνουμε σε συνεχείς ένστολες διαμαρτυρίες, που εμείς δεν επιθυμούμε και ούτε υιοθετούμε ως μέσο διεκδίκησης, αλλά πράττουμε τελικώς ως αναγκαία λύση.

Είμαστε, λοιπόν υποχρεωμένοι για μια ακόμη φορά να αναφερθούμε στο διεκδικητικό μας πλαίσιο και να επιλέξουμε την όποια μορφή συνδικαλιστικής μας δράσης, που θα κριθεί κατάλληλη και πρόσφορη να αποδώσει θετικά αποτελέσματα. Κρίνω σκόπιμο να τονίσω, στο σημείο αυτό, ότι οι αγώνες μας είναι συνεχείς. Δεν υποστέλλουμε ποτέ τη σημαία της συνδικαλιστικής μας δράσης και ούτε μελλοντικά θα το πράξουμε. Θα αγωνιστούμε με όποιας μορφής δράση, που από κοινού θα αποφασίσουμε, μέχρι της ουσιαστικής επίλυσης των δίκαιων αιτημάτων μας. Γι' αυτό απαιτούμε από την πολιτεία να σκύψει στα προβλήματα μας, τα οποία είναι και από την ίδια καταγεγραμμένα και παραδεκτά και να δώσει άμεσες λύσεις.

Σε κάθε ευκαιρία που μας δίνεται προσπαθούμε εναγώνια να δώσουμε να καταλάβουν οι αρμόδιοι και υπεύθυνοι το βάθος και τις πραγματικές διαστάσεις των προβλημάτων μας. Κανείς δεν μπορεί να προβάλει οποιαδήποτε δικαιολογία ή να ισχυρισθεί άγνοια. Χωρίς να παραγνωρίζει και να αμφισβητεί κανείς ότι για ορισμένα από τα αιτήματα μας έχει σημειωθεί πρόοδος, γενικά θα πρέπει να τονισθεί ότι η πολιτεία δεν κινείται με τους απαιτούμενους ρυθμούς, για την επίλυση των προβλημάτων μας, με αποτέλεσμα να βρισκόμαστε πίσω από τις εξελίξεις και τις διαμορφούμενες ανάγκες».

Η απεργία

Στη συνέχεια, αφού αναφέρθηκε στο διεκδικητικό πλαίσιο της Ομοσπονδίας, τόνισε ότι «το συνδικαλιστικό δικαίωμα καθώς και το συναφές με αυτό δικαίωμα της απεργίας, όπως ιστορικά αναγνωρίσθηκαν, αποκτήθηκαν με επίπονους και σκληρούς αγώνες, διήλθαν από διάφορα στάδια έως ότου θεσμοθετηθούν με τις ισχύουσες σήμερα διατάξεις. Η ιστορική τους αναδρομή αποδεικνύει ότι τα εν λόγω δικαιώματα υπόκεινται σε συνεχή διαχρονική εξέλιξη συναρτώμενα από τις εκάστοτε επικρατούσες οικονομικοκοινωνικές και πολιτικές ιδιομορφίες. Με δεδομένο ότι τα πάντα εξελίσσονται, αναμορφώνονται και ακολουθούν τάσεις νεωτεριστικές και νεοφιλελεύθερες και αυτό αποδεικνύεται από τη σύσταση επιτροπής της βουλής για την αναθεώρηση του Καταστατικού Χάρτη (Συντάγματος) κρίνω σκόπιμο όπως στην παρούσα φάση τεθεί αίτημα αλλαγής των διατάξεων του άρθρου 23 παρ. 2, που αφορά την απαγόρευση της απεργίας στα Σώματα Ασφαλείας.

Λόγω όμως της ιδιαιτερότητας των καθηκόντων του ένστολου προσωπικού των Σωμάτων Ασφαλείας, κρίνεται απολύτως αποδεκτό ότι οι ζημιογόνες συνέπειες της απεργίας δεν μπορούν να φθάσουν μέχρι το σημείο ανατροπής της εξυπηρέτησης των στοιχειωδών αναγκών του κοινωνικού συνόλου. Το διατιθέμενο προσωπικό ασφαλείας - λειτουργίας των αστυνομικών υπηρεσιών θα εξασφαλίζει απόλυτα τη δημόσια τάξη και θα επιλαμβάνεται άμεσα της δίωξης - καταστολής της εγκληματικότητας, καθώς επίσης θα προβαίνει σε όλες τις αναγκαίες δικονομικές ενέργειες. Αν δεν υπάρξει μια ουσιαστική αναγέννηση σε όλα τα επίπεδα, αν δεν γίνουν ριζοσπαστικές μεταρρυθμίσεις σε βάθος, το συνδικαλιστικό κίνημα δεν θα έχει καταφέρει να επιτύχει τους σκοπούς του.

Τα ημίμετρα, ο καλοπροαίρετος διάλογος, η συγκατάνευση, οι αργοκίνητες διαδικασίες, η υπαλληλική νοοτροπία προσαρμογής, οι υπερβολικά χαμηλοί τόνοι, όταν δεν συνοδεύονται από δυνατές προτάσεις και χωρίς αγωνιστική διάθεση για υλοποίηση τους, δεν πρόκειται ποτέ να επιφέρουν τα αναμενόμενα αποτελέσματα. Και σ' αυτά εντάσσονται η αλλαγή φυσιογνωμίας, νοοτροπίας και πρακτικής αντιμετώπισης καταστάσεων και προβλημάτων με έμφαση στην κοινωνική παρουσία και προσφορά.

Για να επέλθουν τα αναμενόμενα αποτελέσματα χρειάζεται συλλογική δουλειά. Χρειάζεται σκληρή δουλειά και προσωπικές θυσίες. Ο καθένας μας πρέπει να κάνει το δικό του αγώνα. Ο αγώνας για τα δικαιώματα μας αρχίζει από τον εαυτό μας. Σύμφωνα με μια κινέζικη παροιμία, η σωστή στάση ζωής ορίζεται ως εξής: «Αντί να παραπονιέσαι για το σκοτάδι, άναψε ένα κερί».

Του Αστυνόμου Α΄ κ. Αθανάσιου ΠΑΠΑΜΑΡΓΑΡΙΤΗ

Πηγή Δημοσίευσης Άρθρου:

Περιοδικό «Αξιωματική Αστυνομία», σελ. 26 – 27
Τεύχος 12ο
Οκτώβριος 2006

Εύρεση

Τα βιβλία μας...

Οι εφημερίδες σήμερα...